GROENLAND: Arctic Circle Trail deel 2

zaterdag 19 juli 2008

Gisteravond kwam er nog een wandelaar aan. Hij ging de hut in en we hebben hem niet meer gezien. Om 6:30 werden we alweer wakker omdat het zo warm was in de tent. Vandaag bestaat het ontbijt uit Hartkeks en koffie. Om 8:15 zijn we weer onderweg. We voelen ons een stuk beter dan gister. De halve rustdag heeft ons goed gedaan.
Na zo'n 2 kilometer komen we aan bij een instorting met allemaal rotsblokken. Hier moeten we dus klimmen. Door goed samen te werken kunnen we dit stuk passeren. Na een korte pauze komen we bij de tweede instorting. Deze is nog lastiger. Eerst zonder tassen gekeken waar we het beste langs kunnen. Toen de bagage in gedeeltes overgebracht. Dit kost ons zeker drie kwartier. En het is erg vermoeiend.

Daarna wordt het pad beter begaanbaar. We moeten nog een klein beekje door, maar dat lukt op schoenen. De gamaschen houden onze voeten wel droog. We zien hier ook nog een rendier. Ze is nieuwsgierig en komt steeds dichterbij.
Wat navigatie betreft lijkt het simpel, gewoon de oever van het meer volgen. Maar er lopen hier veel rendiersporen. Je zit zomaar op het verkeerde pad. Sommige stukken lopen we door het mos. Dit is heel zwaar want je zakt er ver in weg.
Het uitzicht over het meer is fantastisch. De lucht is ook strakblauw en het is wel weer 19 graden vandaag.

Na zo'n 12.5 km zitten we er aardig doorheen. Volgens het gidsje zouden we hier kunnen kamperen. Toch willen we vandaag nog wat verder lopen zodat we overmorgen een lange etappe wat kunnen inkorten. ( We houden ons zoveel mogelijk aan het schema in het Duitse gidsje).
We passeren een hele grote cairn die al eeuwenoud is volgens de beschrijving op de kaart. We zagen hem al heel lang staan. Ik dacht eerst dat het een mens was. Ik denk wel vaker dat ik in de verte mensen zie, maar het is steeds gezichtsbedrog. Gelukkig komen we vandaag helemaal niemand tegen. Ik heb erg honger, hartkeks als ontbijt werkt blijkbaar minder goed dan een expeditie of muesli ontbijt. We nemen maar een extra reep chocola. Die hadden we nog te goed van gister.

Om 17:55 komen we dan eindelijk aan op de plek waar we willen kamperen. Weer een mooi strandje. En dit keer geen muffe hut in de buurt. Voor we de tent opzetten eerst even met de blote voeten in het meer om af te koelen. Tijdens het opzetten van de tent begint het even hard te waaien. Maar die wind gaat al snel weer liggen.

zondag 20 juli 2008

Pas na 23:00 werd het gisteravond wat koeler in de tent. En 6:45 branden we alweer de slaapzak uit. Vandaag nemen we wel weer een expeditieontbijt. We doen het vanochtend rustig aan. 8:45 vertrekken we. Het is wel jammer om van dit mooie plekje weg te gaan. Na 2.4 km zijn we bij het verlaten kanocentrum. Vanuit de verte zagen we een kano liggen. Maar deze was helaas kapot. Ook zijn er geen peddels hier. Buiten de hut staan allemaal volle vuilniszakken. Binnen blijkt een soort wc te zijn, een pot met een vuilniszak erin. Vandaar dus al die zakken........
We schrijven even wat in het logboek dat in de hut ligt en gaan dan snel verder. Want het stikt van de muggen rond de kanohut.

We krijgen een wat drassig stuk en daarna een rotsachtig stuk met losse stenen. Aan het eind van het meer liggen dan 5 kano's. Met zwemvesten en peddels. Het meer ligt er zo mooi bij dat we zin hebben om even een stukje te varen. Het water is glashelder. We peddelen een poosje rond en gaan dan terug naar onze rugzakken.
Nu laten we het grote meer dan echt achter en lopen door een prachtige vallei. Het schiet aardig op omdat we veel dalen. Om 15:45 zijn we aan de oever van Kangerluatsiarsuaq. Het is hier wat een rommeltje. Veel restanten van rendieren en afval van de jagers. Maar de plek ligt wel redelijk beschut tegen de harde wind die door de vallei blaast. Als de tent is opgezet, nemen we eerst een bad in het meer. Ik had thuis niet verwacht dat we hier zouden kunnen zwemmen! Het is natuurlijk wel vrij koud dus je kan niet te lang in het water blijven.

Wat muggen betreft is het hier niet te harden. 's Avonds kunnen we niet bij de tent zitten, maar moeten een stukje hoger op een rots klimmen om wat op de wind te zitten. Later op de avond zien we nog twee wandelaars. Ze zetten hun tent een stuk hoger op een rots neer. Om 21:00 is het nog 30 graden in de tent. We vertrouwen de lucht niet helemaal. We zien veel windveren en de opstekende wind voorspelt ook niet veel goeds.

maandag 21 juli 2008

Om 4 uur vannacht begon het te regenen. En het hield niet meer op. Ik hoorde de golven op het meer ook aardig klotsen. We hebben wel heerlijk geslapen. Pas om 7:45 worden we wakker. Het regent nog steeds. Daardoor is het een stuk koeler, zeg maar gerust koud eigenlijk. Fedde kookt buiten in de regen een pan water om koffie te maken en om de thermoskan te vullen. Ik probeer onze bagage wat meer waterdicht in te pakken, met name de spiegelreflex camera. Ook moesten we vandaag extra kleding aan vanwege de kou. En nu kwamen de regenponcho's goed van pas. Het is al 10 uur geweest als we eindelijk op pad zijn.

Gelukkig is het zicht nog redelijk goed. We beginnen met een korte klim om de landtong over te steken. In de afdaling ruiken we een brandlucht en zien rook boven de rotsen. Dit zagen we gister ook al vanaf onze kampeerplek. Toen dachten we nog dat het een kampvuur was ofzo, maar het blijkt een flinke brand te zijn geweest. Het smeult nog wat na, de regen heeft het ergste vuur gelukkig geblust. Iemand heeft vast z'n sigarettepeuk laten vallen. Die zien we onderweg overal liggen.
Het volgende stuk was lastig, we zagen geen cairns en het pad waren we al snel kwijt. We zijn dus eerst maar richting de bergrand gelopen en toen zagen we weer een cairn. We kregen een hele steile klim naar 300 meter hoogte. Het pad was hier gelukkig redelijk droog en we liepen wat uit de wind. Vlak voor de top vinden we een plekje in de luwte om even koffie te drinken. Het leek even wat op te klaren. Maar als we bovenop de top zijn, begint het zelfs te sneeuwen.

Vanaf hier is het pad wel heel duidelijk en redelijk breed. Het gaat wat op en af. Dan klimmen we door naar 400 meter. De zon komt er weer bij en de poncho's kunnen uit. Helaas komen nu ook de muggen in actie. En ze zijn erger dan ooit tevoren. De muskusosvliegen! Ze vliegen in je neus, oren, ogen en mond. Nu moest het muskietennet dus echt wel op. Alleen als het voor je ogen zit, zie je het pad veel minder goed, daarom dragen we het meestal als mutsje, zodat ze in ieder geval niet in je nek en oren vliegen. Het is bijzonder hoe onze ogen zich aanpassen om heel ver weg te kijken. Als ik 's avonds in de tent wat wil lezen, moeten m'n ogen daar weer helemaal aan wennen.
We passeren talloze droogstaande poelen. Pauzeren is niet te doen met de muggen. Om 17:00 komen we aan bij de hut, iemand doet net de luiken dicht. We lopen nog maar een stukje verder en vinden dan een vlakke plek voor onze tent. Tijdens het tent opzetten worden we helemaal lek geprikt door de steekmuggen. Eten doen we dan ook maar binnen vandaag.

dinsdag 22 juli 2008

Vannacht was het fris. 7 graden in de tent volgens onze thermometer. We zitten dan ook op 300 meter hoogte. 's Nachts hoorden we nog mensen lopen. Sommige wandelaars kiezen er blijkbaar voor om 's nachts te lopen. Dan heb je wel minder last van de muggen. Om 7:45 staan we op. Helaas zijn de muggen ook al weer wakker. Dus ontbijten we in de tent. Daarna is het weer flink insmeren met DEET en het muggenetje op. Het is een beetje bewolkt vandaag.
We beginnen met een steile klim en lopen dan een stuk langs een richel. Bij een volgende klim komen er 4 Denen naar beneden. Ze willen weten hoe ver het nog is naar de hut. Als we boven zijn, zitten we alweer op 400 meter. Het uitzicht is prachtig. Ik vind het ook zo bijzonder dat alles wat we hier zien er al eeuwen zo bijligt. Bijna niks hier is door mensen gemaakt. We lopen nu over de bergkammen en klimmen nog wat verder tot we het stroomdal van de Itinneq kunnen zien. Ik vind dit stuk het hoogtepunt van de tocht tot nu toe. Helemaal omdat we hier nog een sneeuwhaas zien. Hij zit mooi naast een cairn op de uitkijk. Toen hij ons zag, huppelde hij rustig weg.

We stoppen een poosje om hier koffie te drinken en te genieten van het geweldige uitzicht. Dan gaan we dalen. Een afdaling met wat haarspeldbochten en een paar hele steile stukken. We hebben de coordinaten van de nieuwe brug over de Itinneq in onze GPS en zijn van plan om daar naartoe te lopen. Dit valt niet mee. Er is geen pad door de vallei en we ploegen door de struiken en het mos. Af en toe moeten we door beekjes heen. Je ziet de brug pas als je er vlakbij bent. Bij de brug houden we een lunchpauze. De rivier is vrij diep en stroomt heel snel. Mooi dat de brug er nu is. Dat scheelt een lastige rivieroversteek. We zijn moe van het zware stuk door de vallei. Voorbij de brug moeten we de route weer oppakken. Dat was ook nog een lastig stuk. Eenmaal weer op het pad gaat het redelijk vlot. We passeren de hut en zetten de tent zo'n 500 meter verderop neer bij de rivier. Dan zitten we wat dichter bij het drinkwater en hebben we rust.
Voor we de tent opzetten, neemt Fedde een kijkje bij de rivier. Dan komt er net een wandelaar aan die van de andere kant af komt. Het is een Australier, compleet met Crocodile Dundee hoed. Hij vond het ook maar druk op de route. Als ik m'n voeten aan het wassen ben, komen er nog 3 Denen langs. Zij gaan in de hut slapen zeggen ze.

START VORIGE VOLGENDE