De Mont Ventoux en de Alpen

 

Dag 7 Reis/rustdag

Vlak voordat het hard begint te regenen, hebben wij de tent en de fietsen al in de auto. Het onweert als we met de auto de Col de Perjuret overgaan. Vandaag vertrekken we naar de Mont Ventoux! Ik ben benieuwd hoe hij er in het echt uitziet. Als we Avignon uitkomen zien we hem al liggen in de verte. Het weer is hier veel beter. Eigenlijk is het hier veel te warm. Eerst proberen we in Bedoin een camping te vinden, daar hebben we geen succes. Alles is stampvol. We hebben niks vantevoren besproken, dus moeten we maar verder zoeken. We rijden wat naar het zuiden en komen in het dorpje Villes sur Auzon. Daar zijn ook nog wat campings. De camping Municipal is het goedkoopst en daar blijkt nog wat plek te zijn. Helaas niet in de schaduw. De camping is een grote zandbak. camping municipal

En het is bloedheet. Hier hebben we nog meer moeite om de haringen in de grond te krijgen. Vanaf de camping kun je de Mont Ventoux wel mooi zien. Het lijkt net een groot duin. Morgen gaan we daar naar boven! We wilden eigenlijk meer tochten fietsen vanuit dit dorp, maar het is zo warm dat we besluiten om maar een dag te blijven en dan door te rijden naar de zuidelijke Alpen. Daar zit je wat meer op hoogte en zal het een stuk aangenamer zijn.
kaartje


 

 

 

 

 

 

Dag 8 Route 5

We hebben niet al te best geslapen. Het was erg heet in de tent. 's Ochtends brand je al snel je slaapzak uit. Dat is niet zo erg, want we willen op tijd vertrekken, voordat het te warm is. Niet dat dat erg veel uitmaakt, als we op de fiets zitten is het al 30 graden. Via Flassan fietsen we naar Bedoin en vandaar beginnen we aan de klim van de Ventoux. Er zijn meer mensen onderweg. Bij het begin van het bos halen we een Belg met zijn dochter in. Zij zegt tegen haar vader dat ze het nu al gehad heeft. Als ik voorbij kom zegt ze: "Daar word ik nou helemaal depressief van."
mont ventoux

Ik voel me sterk en besluit om te proberen een goede tijd neer te zetten. Al snel rijd ik bij mijn vriend weg. Het bos valt me erg mee. Het is best afwisselend. Ik haal steeds meer mensen in, dat motiveert enorm. Ook houd ik de tel bij van het aantal dat ik inhaal en van degenen die mij inhalen. Onvoorstelbaar wat hier allemaal naar boven fietst. Mensen met een racefiets uit het jaar nul, zo van de zolder geplukt met het idee van kom laat ik eens de Mont Ventoux gaan beklimmen. Al na een paar kilometer staan er hele groepjes langs de kant uit te hijgen. Veel Nederlanders hier.op de mont ventoux

Ik haal een man in die vervolgens bij me in het wiel gaat zitten. Hij moet al snel lossen. Maar hij kan het duidelijk niet hebben. Op de steile stukken rijd ik langzaam bij hem weg. Dan komen we het bos uit en zet hij ineens een groot verzet op en harkt me voorbij. Ik spring in zijn wiel maar hij kijkt zo kwaad achterom dat ik denk: laat maar gaan. Het is prachtig om vanuit het bos ineens op die kale berg te komen. Er zijn plotseling ook meer fietsers. Die komen vast vanuit Sault. De weg loopt even wat minder steil en ik kan flink doorfietsen. Zonet zat mijn vriend niet zover achter me, nu zie ik hem niet meer.

Het monument voor Tom Simpson wordt wat aan het oog onttrokken door een groepje fietsers dat ervoor staat. Ik stop maar niet want het gaat net zo lekker. De top lijkt dichtbij. Toch is het laatste stuk nog lastig. Daar haal ik echt heel veel mensen in. Na 1 uur en 48 minuten ben ik boven. Daar ben ik wel tevreden mee! Fedde komt 11 minuten na mij boven. Ik ben ook helemaal niet moe. Bovenop de berg is het een drukte van belang. We maken wat foto's en dalen dan af naar Malaucene. Wow! We hebben de Mont Ventoux beklommen!

mont ventoux

In de afdaling schijn je de 100 km/h te kunnen halen. Vandaag is het zo druk met auto's en liggen er zoveel keien op de weg dat ik het niet ga proberen. 70 km/h is ook wel hard genoeg voor mij. De weg is bochtiger dan ik had verwacht. We hoeven geen jack aan tijdens het dalen, zo warm is het. In Malaucene slaat de hitte je tegemoet. Jakkes!

We fietsen terug naar Bedoin. Onderweg komen we over de Col de la Madeleine, van slechts 460 m hoog, dat is nog eens wat anders dan de "grote" Madeleine. In Bedoin zijn we wel aan een koude icetea toe. Ook vullen we de bidons bij met vers water. Ik heb nogal vies mineraalwater in mijn bidon. Er zit extra magnesium in. Niet te drinken, helemaal niet in combinatie met het Born energy poeder. Via Flassan gaan we de Col N.D. des Abeilles (996m) beklimmen. Dit is de lelijkste col die ik ooit heb beklommen. Er zijn hier ook bijna geen fietsers. Als we een aantal kilometer gehad hebben, vraagt mijn vriend of we terug zullen gaan. Die gedachte had ik ook al even gehad. Maar ik vind het ook weer zonde van de moeite die we al gedaan hebben. Dus fietsen we door in de brandende zon. We komen op de grote weg naar Sault. Hier racen de auto's steeds vlak langs je. We moeten nog een heel stuk klimmen.

Dan dalen we eindelijk naar Sault. Te laat zie ik dat ze met de weg bezig zijn en voor ik kan stoppen rijd ik al door het natte teer. Shit! Alles plakt aan de banden vast. Dat fietst niet zo lekker. Gelukkig kunnen we gelijk rechtsaf richting de Gorges de la Nesque. De teer slijt er wel weer af. We zijn allebei erg moe. Dat komt vooral door de warmte. Het is bijna 40 graden. Eerst moeten we nog een stuk klimmen. Dan komen we in de Gorges. Het is hier schitterend. Dit maakt die lelijke klim wel goed.

Zowat 25 km lang dalen we geleidelijk door de Gorges richting de camping. Deze kloof is nog mooier dan die in de Cevennen. Hij is af en toe heel smal. Het uizicht is overal prachtig. Ook heb je hier weer van die leuke rotspoortjes.

Op de camping proberen we wat schaduw te vinden achter een heg. Het water dat we in de tent hadden staan is zo heet geworden dat je je handen eraan brandt! We hebben nog net genoeg energie om naar het dorp te lopen voor koel water en een grote meloen. Morgen gaan we hier gauw weg.

Afstand: 115 km

 

Dag 9 Reis/rustdag

In alle vroegte vertrekken we van de camping. Het is niet zo heel ver rijden naar Barcelonette. Daar vinden we een camping op zo'n 1000 m hoogte, met veel bomen. Camping la Chaup, met oranje verf zijn vierkanten in het gras geschilderd om aan te geven hoe groot het gebied is waar je mag staan. Er is plek genoeg. En de temperatuur is aangenaam met zo'n 27 graden. 's Middags wandelen we nog even naar de stad om wat inkopen te doen. Barcelonette is een leuk stadje maar behoorlijk toeristisch.

kaartje

 

Dag 10 Route 6

Vandaag hebben we een soort van koninginnerit. We gaan drie cols van boven de 2000 m over. We vertrekken vroeg en fietsen naar Barcelonette. Na een paar kilometer krijgen we door dat we de afslag gemist hebben. Het is allemaal wat vaag rond Barcelonette. Je kunt beter niet door het stadje heen fietsen. We keren om en vinden dan wel de goede weg naar de Col d'Allos. Gelukkig is het nog niet zo warm vandaag. De Col d'Allos (2247 m) is een hele mooie klim. En niet al te steil. Wat leuk is hier in de Alpen, is dat ze bij iedere kilometer een bordje zetten met het stijgingspercentage erop. De weg is smal en kronkelt zich langs hoge rotswanden. In de diepte loopt een riviertje.

Het laatste stuk is best lastig, een aantal steile haarspelden. De andere kant van de col is niet zo mooi, allemaal skidorpen. We dalen af richting Colmars en missen weer een afslag. Het is ook maar een klein weggetje over de Col des Champs (2045 m). col de champsWe klimmen steeds door een bos. Je ziet dus niet echt hoe hoog je al zit. Het wegdek is ook niet goed. Eigenlijk niet zo'n mooie col. Als we uit het bos komen is het uitzicht wel mooi. De afdaling is gevaarlijk, er mist een heel stuk weg en overal zitten roosters.

In de vallei is het erg warm. De Col de la Cayolle (2326m) begint heel saai met lange rechte stukken vals plat. Dan gaan we een brug over en loopt de weg ineens steil omhoog. We zitten er allebei nogal doorheen. 7 km onder de top zien we een terrasje. Daar houden we maar even een tussenstop. Met tegenzin stap ik op de fiets voor het laatste deel van de klim. Maar vanaf hier wordt de klim een stuk mooier. We doen het rustig aan. Het is al behoorlijk laat op de middag als we de top bereiken.

Als we gaan dalen zien we ineens iets op de weg zitten. Het is een marmot! Voor het eerst zie ik een echte Alpenmarmot. Hij rent snel weg als we langskomen. De afdaling van de Col de la Cayolle is de mooiste afdaling die ik ooit heb gedaan. Niet omdat je zo snel gaat, dat juist niet, maar om de prachtige uitzichten. Vooral het laatste stuk door een hele nauwe kloof is adembenemend mooi. Ik zou wel een foto willen maken maar ik weet niet hoe ik dit goed in beeld kan krijgen.

Moe maar voldaan arriveren we na 8 uur en een kwartier op de camping.

Afstand: 138 km

 

Dag 11 Route 7

Deze route brengt ons naar de hoogste top van onze vakantie. De Col de la Bonette (2803m). We zijn van plan om hem te beklimmen en van dezelfde kant weer af te dalen. Want als je over de Bonette een rondje wilt fietsen ben je al gauw een hele dag onderweg. En gister was het al zwaar genoeg.

De 24 km lange klim begint vanuit Jausiers. Er staan steeds borden langs de weg om aan te geven hoe ver je nog moet en dat de Col de la Bonette de hoogste col van Europa is. Als je het dorp uit bent wordt de klim heel mooi. Vanuit een rotsachtig landschap kom je in de alpenweiden en zo klim je maar verder en verder. We maken een praatje met een groepje nederlanders dat ons voorbijkomt. Zij gaan in hoog tempo verder en de groep valt al snel uitelkaar. Wij gaan op ons gemak door en genieten van de prachtige klim. We fietsen door tot de top van de Bonette. Daar kun je nog lopend naar de echte top toe, maar we hebben geen goede schoenen bij ons.

col de bonette col de bonette

Het is overweldigend hoe hoog je hier zit. We maken weer een praatje met het groepje nederlanders. Zij gaan morgen de route fietsen die wij gister gedaan hebben. We wensen ze succes.

Nadat we wat rondgekeken hebben, beginnen we aan de afdaling. En zomaar zijn we weer beneden in het dorp. Een niet al te lastige route vandaag!

Afstand: 64 km

 

Dag 12 Route 8

Alweer onze laatste tocht vanuit Barcelonette. Je kunt hier niet zoveel rondjes uitzetten. De ronde van vandaag is niet zo geweldig. Eerst dalen we af naar le Lauzet. Vanaf Barcelonette rijd je steeds langs de drukke weg. Het schiet wel lekker op. Dan kom je bij het stuwmeer Serre Poncon. Dit is wel mooi om te zien. Het is hier best druk met toeristen. We rijden door le Sauze du Lac en komen langs de Demoiselles Coiffees. Dit zijn pilaren met een rots erbovenop. Heel mooi om te zien. Vanaf Embrun zitten we echt op een grote weg. Ik word beroerd van de uitlaatgassen en van de herrie. We trappen stevig door en kunnen via een weggetje aan de andere kant van de rivier een stuk van de grote weg vermijden. Het laatste stuk naar Guillestre moeten we toch weer naast de auto's fietsen.

Het is drukkend warm vandaag. Er is ook onweer voorspelt. Ik kan merken dat mijn energie wat begint op te raken na al die zware tochten. De Col de Vars (2109 m) valt me tegen.col de vars Een lelijke klim vanaf Guillestre. En ook zwaarder dan ik verwacht had. Halverwege daal je ineens weer een stuk en kom je in een skidorp. Daar drinken we even wat op een terrasje. Het laatste stuk valt dan toch weer mee. Op de top maakt een aardige fransman een foto van ons beiden.

De afdaling is ook niet geweldig. Veel gaten in het wegdek en een hele donkere tunnel waar ik slingerend doorheen ga. Als ik eruit kom zit ik te trillen op mijn fiets. Jakkes, ik heb een hekel aan die onverlichte tunnels. Gelukkig zijn we er niet veel van tegengekomen.

's Avonds komt er inderdaad een onweersbuitje. Het stelt weinig voor.

Afstand: 130 km

 

Dag 13 Rustdag

Vandaag eindelijk weer eens een rustdag. We gaan met de auto naar Super Sauze, een soort van mini Huez. En dan wandelen we naar le Chapeau de Gendarme. Een hele mooie wandeling. Net op tijd zijn we terug op de camping. Want nu komt er toch een flinke onweersbui.

 

Dag 14 Reis/rustdag

We pakken onze spullen in, de tent is nog wat nat. Het heeft behoorlijk geregend. Op veel plaatsen zijn stukken berg naar beneden gevallen, merken we als we met de auto richting Embrun rijden. We gaan naar Allemont. We hebben namelijk nog wat goed te maken van vorig jaar. Morgen gaan we samen de Marmotte fietsen als afsluiting van onze vakantie.

 

Dag 15 Route 9

Om ongeveer 7 uur zitten we op de fiets en beginnen we aan de Croix de Fer. Het is wel even wat anders om zo met zijn tweeen de Marmotte te fietsen. Het is een stuk zwaarder. In de groep klim je namelijk veel makkelijker. Wel is het heerlijk rustig op de col en mooi weer. Met een ideale temperatuur van zo'n 25 graden. Als we voorbij het stuwmeer zijn, zien we overal marmotten. Geweldig! Ik zie zelfs een moeder met twee kleintjes. Dat zie je niet tijdens de officiele Marmotte!

Het gaat lekker. Ik kan wel merken dat ik twee rustdagen gehad heb. Ondanks mijn spierpijn van het wandelen kan ik best goed doorfietsen. Ik heb me alweer op de donkere tunnels van de afdaling voorbereid. Tot mijn opluchting blijkt dat ze verlichting hebben aangebracht! Dat is een hele verbetering. Het wegdek wordt wel steeds slechter in deze afdaling. Alleen het laatste stuk is maar mooi geasfalteerd.

Het stuk van St. Jean de Maurienne naar St. Michel de Maurienne is weer saai. We hebben ook nog tegenwind. Ik heb dit keer wat meer moeite met de Col de Telegraph (1566m) dan in 2000. Bovenop nemen we een pauze op een terras. Ik ben ook wel toe aan een sanitaire stop. Dan dalen we naar Valloire en begint de Galibier (2646 m). Na de drie cols tocht met reuzen van boven de 2000m ben ik niet meer zo bang voor de Galibier. Het eerste stuk is ook niet zwaar. Vanaf Plan Lachat wordt hij lastiger. Ik lees de teksten op de weg. Nog maar pas geleden kwam de Tour hier langs!

De afdaling van de Galibier is zwaar. Het stormt en ik zwabber over de weg. Mijn windjack wordt een soort van parachute en hindert me alleen maar. Zodra we wat lager zijn, doe ik het uit. Het is ook druk met verkeer. Tegen de tijd dat we bij Bourg d'Oisans zijn, zit ik er aardig doorheen. Zal ik Alpe d'Huez nog wel opgaan? Ik wil graag dat mijn vriend het nu haalt, en hij wil niet alleen Alpe d'Huez op. Dus ga ik toch maar mee. Hij gaat de eerste bochten veel te snel. Ik fiets in mijn eigen tempo. In la Garde haal ik hem al in en zie hem pas op de top terug. Het gaat erg goed, dat had ik niet verwacht. Ik doe er anderhalf uur over. En volbreng La Marmotte in 10 uren. Fedde komt 10 minuten later op de top aan. Nu moeten we nog dalen en terug naar de camping.

Maar we hebben de teleurstelling van vorig jaar goed gemaakt!

Afstand: 191 km

 

Dag 16 Rustdag

Onze laatste dag in de Alpen. We wandelen naar Villard Reculas, een tochtje van 25 km...........En dat de dag na la Marmotte.

 

Dag 17 Reisdag

De vakantie is weer afgelopen. In een ruk rijden we terug naar Friesland. Als we thuis zijn zien we op tv dat er veel bosbranden zijn in de Cevennen en in het gebied ten zuiden van de Mont Ventoux. Bij Barcelonette zijn modderlawines geweest die hele huizen bedekt hebben. Oef, wij hebben dus nogal geluk gehad tijdens onze vakantie!