Fietsvakantie Vogezen 2002

 

Op 25 juli 2002, de dag na de prachtige etappezege op La Plagne van Michael Boogerd in de Tour de France, vertrokken we uit Friesland voor een fietsvakantie in de Vogezen. De Vogezen liggen in het Noord-Oosten van Frankrijk op zo'n 8 uur rijden vanuit Noord Nederland. Vantevoren hadden we al een goedkope camping ( 9 nachten voor slechts 72 euro, 2 personen, tent en auto) uitgezocht bij het plaatsje Xonrupt-Longemer. En er was gelukkig nog plek op camping La Grange Mauselaine.

Dit is geen super-de-luxe camping, maar wel netjes en je kunt er gratis douchen en iedere ochtend vers brood krijgen. Ook ligt de camping naast het "Longemer", een heel mooi bergmeer waar je in kunt zwemmen. Wel koud water!

kaartjecamping

 

Fietsroutes

Thuis hadden we al wat routes uitgestippeld die we graag wilden fietsen. Een mooie fietskaart van de Vogezen is de Michelin kaart nr. 315. Klik op de links om de routekaartjes te bekijken.

Dag 1 route 1

Nadat we acht uur in de auto hadden gezeten, waren we wel toe aan een stukje fietsen. Het was schitterend weer en we wilden de omgeving alvast wat verkennen. Wat gelijk opviel, was dat alles zo mooi groen is. Het regent dan ook vaak in de Vogezen. Wij hadden geluk met het weer, constant zo'n 25-30 graden. Als het regende was het voornamelijk 's nachts. We hebben maar 1 flinke stortbui onder het fietsen gehad. De nachten waren wel behoorlijk koud.

Vanaf de camping fietsten we naar la Mauselaine, dit was een mooi klein weggetje waarvan het wegdek niet overal even goed was en we moesten gelijk al klimmen naar zo'n 533m. Er volgde een korte afdaling met een gevaarlijke kruising waar we bijna door een vrachtwagen aangereden werden en daarna ging het weer omhoog naar de Col de Grosse Pierre (955m). Op de bredere wegen is het asfalt heel mooi en het is dan ook fijn afdalen naar het stadje La Bresse. Langs een klein riviertje fietsen we de Col des Feignes (954m) op, vanaf La Bresse is deze col niet zo steil. Dan is het alleen nog maar dalen naar de camping, we halen gemakkelijk snelheden boven de 60 km/h.

Afstand: 47 km

 

Dag 2 route 2

Vandaag vroeg opgestaan en na een flink ontbijt vertrokken voor de 10 cols tocht. Best een zware route. Vanuit Xonrupt eerst de Col du Surceneux (810m), deze stelt weinig voor. Vervolgens een flinke eind dalen naar Sachemont. Een grote groep fietsers zwoegt naar boven op gewone "stadsfietsen". Wij suizen lekker naar beneden. In Fraize gaan we richting de Col du Bonhomme (949m), een van de bekendere cols in de Vogezen. Het is een brede weg met veel vrachtverkeer. Dat is wel wat jammer, want de klim is mooi lang. Bij het bordje maken we natuurlijk een foto. Als we daar even staan en een koekje eten, komt er een jongen met flinke bepakking aangefietst. Het is een zwitser die een tocht naar Amsterdam heeft gemaakt. Hij vraagt of we hem ook even bij het bordje van de Bonhomme op de foto willen zetten.

Tijdens de afdaling haal ik een snelheid van 65 km/h, zo hard rijden de vrachtwagens niet naar beneden. Het is dus wel even oppassen. Via Lapoutroie en Hachimette beginnen we aan de Col de Freland (831m), een vrij lange steile klim. Het begint ook al warm te worden. Een korte afdaling naar Aubure en weer klimmen naar de Col du Ht. Ribeauville (724m). In deze klim zitten prachtige mini haarspelden. Ik begin honger te krijgen en we stoppen om wat te eten. Gelukkig maar, want na het plaatsje St. Marie aux Mines volgt een hele lange saaie zware klim naar 903 m, de Col des Bagenelles. Het is in de Vogezen wel druk met motorrijders. Continu scheuren ze je voorbij. We zien vandaag maar weinig fietsers.

Col des Bagenelles

Vanaf de Col des Bagenelles heb je wel een prachtig uitzicht op het dal en het dorp waar we vandaan zijn gekomen, St. Marie aux Mines. We klimmen verder naar 1025 m, de Col du Pre des Raves. En we komen weer uit op de top van de Col du Bonhomme ( 949m). Nu volgen we de mooie Route des Cretes, die moet je echt gezien hebben als je in de Vogezen bent. Het fietst wel zwaar, steeds op en af. De Col du Louchbach (978m) is voorbij voor we het merken. Dan begint de Col du Calvaire(1134m). En ik krijg een flinke inzinking. Op mijn lichtste verzet peddel ik naar boven. Gelukkig heb ik een triple! Op het wegdek staan namen van wielrenners gekalkt. Hier is dus wel eens een koers langsgekomen. Blijkbaar niet zo recent, want de naam Rominger overheerst.

We blijven op de Route des Cretes en komen zo bij de laatste Col, Col de la Schlucht (1135m) Ik ben blij dat het nu alleen nog maar dalen is naar de camping. In de afdaling komen we onder de Roche du diable door. Een prachtig poortje uitgehakt in de rots. Poeh, de 10 cols tocht is volbracht!

Afstand: 124 km

Roche du diable

 

Dag 3 route 3

Ondanks de zware tocht van gister, stappen we toch op de fiets voor weer een nieuwe route. Het weer is goed, zonde om nu niet te gaan fietsen. We klimmen naar de Col des Feignes (954m) en dalen daarna een heel eind af, via la Bresse, Cornimont en le Thillot. Nog een klein klimmetje, de Col de Menil (621m), en verder dalen naar St. Maurice. Dat schiet lekker op. Maar nu begint het echte klimwerk, de Ballon d'Alsace met 1178m een van de hoogste cols van de Vogezen. Bekend van de cyclosportieve, le Trois Ballons. De routepijlen staan nog op de weg.

Het is een vrij geleidelijke klim. Ik moet even op gang komen. Nadat we een paar jongens hebben ingehaald, gaat het steeds beter en ik "vlieg" naar boven. Zoals op alle grote Cols in de Vogezen, is het op de top lekker toeristisch en zijn er genoeg plekken om even op een terrasje te zitten. De cola smaakt goed, het is heel erg warm vandaag, minstens 30 graden.

De afdaling naar Masevaux is prachtig. Heel veel haarspelden en mooie uitzichten. De Col du Hundsruck (748m) is op plaatsen erg steil en pas nieuw geasfalteerd. Het plakt hier en daar een beetje. Bovenop zien we ineens allemaal wielrenners. Ze hebben vandaag een klimtijdrit vanaf de andere kant. Compleet uitgewoond komen ze boven. Wij eten wat en scheuren lekker naar beneden. Slecht wegdek helaas, ik stuiter continu op mijn zadel en zit daarna niet meer zo lekker.

We moeten nu ook een hele saaie weg langs. De auto's rijden af en aan. Geen schaduw te bekennen en het lijkt wel of we alleen maar naar boven fietsen. Echt vals plat. Mijn water is ook op, dus zodra we in een dorp zijn halen we snel een fles mineraalwater om de bidons bij te vullen. Via St. Amarinn, Fellering en Kruth, beginnen we aan de Col de Bramont (954m). Een hele mooie klim, lekker in de schaduw van de bomen. Dan weer de Col des Feignes (954m) en terug naar de camping. 's Avonds worden we nog lang uit onze slaap gehouden door een Franse Lee Towers die op de naastgelegen camping een optreden geeft.....

Afstand: 130 km

 

Dag 4 rustdag

Het is vandaag te warm om te fietsen. Een flink eind gewandeld en daarna lekker gezwommen.

Uitzicht op het Longemer

 

 

 

Dag 5 route 4

Volgens de weerberichten zou het vandaag heet worden. En dat was het ook! Toen we 's ochtends weggingen was het al lekker warm. Vanuit Xonrupt beklommen we eerst de Col de la Schlucht (1135m), onderweg maakten we wat foto's bij de Roche du Diable. We haalden een hele oude man in op een prachtige Once Giant. Bovenop de Schlucht gingen we de Route de Cretes weer op maar dit keer naar het zuiden, de Col du Herrenberg (1186m) en de Col de Hannenbrunnen (1180m). Vervolgens de hoogste col van de Vogezen, de Grand Ballon (1424m). Ik vond het niet zo'n mooie klim. Omdat je op de Route de Cretes constant op hoogte rijdt, hoef je niet ver te klimmen naar de top van de Grand Ballon.top van de Grand Ballon

We daalden hem een klein stukje af naar de Col Amic (825m) en gingen toen linksaf een klein gevaarlijk uitziend weggetje in met meer gaten dan wegdek. Voortdurend remmend stuiteren we naar het dorp Soultz Haut Rhin. Als je de Grand Ballon aan deze kant afdaalt heb je wel een mooi uitzicht op het Rijndal. In een keer ben je de bergen uit. Geen kleine uitlopers ofzo, maar gelijk helemaal vlak. We fietsen naar Guebwiller, het is wel even zoeken naar de juiste route in deze steden. Ook is het bloedheet. Op de Route de Cretes was het een stuk lekkerder. Via Schweighouse, een dorpje waar de weg heel steil omhoog loopt en de Col Bannstein (524m) die niet op de kaart staat, komen we in Osenbach. Daar fietsen we verkeerd, wat we na een paar kilometer klimmen pas door hebben. En ik zit er een beetje doorheen. We fietsen terug en vinden dan wel de goede weg naar de Col du Firstplan (720m). Deze klim ligt gelukkig lekker in de schaduw. Aan de kant van de weg hebben mensen zich geinstalleerd met tuinstoelen en radio. Natuurlijk zijn het Nederlanders....die zie je hier best veel, maar niet op de fiets.

De afdaling naar Soultzbach brengt wat verkoeling. En in Munster is een grote supermarkt met airco waar we een fles ice-tea kopen en gelijk opdrinken. Ook vullen we de bidons bij met koel water. Want er wacht ons nog de 12 km lange klim naar de top van de Col de la Schlucht. Vanuit Munster is het een hele mooie klim. Ik ben mijn inzinking weer te boven en zet er flink tempo in. Het laatste stuk van de klim is prachtig, mooie rotswanden en weer een tunneltje. Vervolgens lekker dalen naar de camping.

Afstand: 129 km

 

Dag 6

Vandaag met de auto naar Duitsland en daar een route gefietst die we helaas niet volledig konden rijden omdat we door een flinke onweersbui gedwongen waren een flink stuk af te snijden. We hadden de auto in Staufen geparkeerd en vanuit Munstertal de Col Wiedener Eck (1035m) beklommen. Toen we op de top waren begon de lucht al te betrekken. Het was ook heel erg drukkend warm. Toch maar afgedaald. In het dal begon het al te rommelen. We fietsten gelukkig net langs de bui. Bij de klim naar de Hochkopf (1063m) hadden we een paar spettertjes. Op de top besloten we wel om de route in te korten en maar richting Schonau te gaan. Want de lucht bleef er dreigend uitzien. Even voorbij Schonau begon het dan ook vreselijk te plenzen en heel hard te onweren. Wij konden gelukkig schuilen onder het afdak van een boerderij. De wegen veranderden in watervalletjes. Een mooi gezicht. Na een half uurtje werd het droog en konden we terugfietsen naar Staufen. Het was in Duitsland wel mooi maar nogal uitgestorven in de dorpjes en op de wegen.

Afstand: 82 km

 

Dag 7 rustdag

Een mistige dag. We gaan een stukje wandelen....achteraf was het minstens 25 km....Klim naar de Hohneck waar we geen uitzicht hebben door de mist. Bovenop hebben we Tartes aux Myrtilles gegeten, besjes die langs de Route de Cretes groeien. Best lekker. Daarna zijn we verder gelopen naar de Col de la Schlucht. Weer geen uitzicht. Zeiknat komen we terug op de camping. Met zere voeten natuurlijk. Maar je kunt hier wel prachtig wandelen.

 

Dag 8 route 5

Vandaag hebben we een combinatie gemaakt van mooie stukjes uit voorgaande routes en nog wat wegen waar we nog niet langs zijn geweest. Het is wat bewolkt als we 's ochtends vertrekken. We beklimmen de Col de Surceneux weer en rijden dan naar le Valtin. Via Plainfang komen we weer aan de voet van de Col du Bonhomme en bovenop gaan we weer de Route de Cretes op met de Col du Louchbach en de Col de Calvaire. Deze is nu veel makkelijker dan met de 10 cols tocht. Ik kan wel bijna twee keer zo snel naar boven. We dalen af naar de Col Wettstein en komen vandaar weer op de klim van de Col de la Schlucht terecht. Dit was zo'n mooie klim dat we hem graag nog eens wilden doen van deze kant ( dus vanaf Munster).

Na een pauze op een terras voor een taartje en sanitaire stop, gaan we richting de Hohneck. In het dal hangt een dreigende wolk. Het begint al snel te spetteren. Helaas gaat de miezerregen over in een echte storbui. Bij le Markstein schuilen we even. Tegenover ons pakt een kettingzaag kunstenaar snel zijn handel in. Hij denkt dat het niet meer droog wordt. En hij heeft gelijk. We staan daar wat te kleumen op zo'n 1000m hoogte en besluiten om maar in de regen verder te gaan. We moeten nu afdalen naar Kruth. Het is zo mistig dat ik de zijkant van de weg niet kan zien. Mijn bril zit ook vol met druppels. Met een slakkegang dalen we af. Ik heb het koud. En ik moet even denken aan de afdaling van de Croix de Fer tijdens de Marmotte begin juli dit jaar. Ik ben nog nooit zo koud geweest als toen.

In het dal is het iets warmer en nu mogen we gelukkig ook weer klimmen. De mooie Col de Bramont. Het blijft maar regenen. Het water loopt al uit mijn schoenen. De klim gaat wel heel goed. Ik probeer me warm te trappen. Veel te snel ben ik boven en moet ik weer dalen. We eindigen de tocht met de Col des Feignes. Dan zijn we gelukkig op de camping waar het weer begint te hozen. Daar zit je dan in je kleine tentje met al je natte troep.....Leuke hobby dat fietsen...

Afstand: 125 km

 

Dag 9 route 6

Alweer de laatste dag van onze vakantie. Het is droog! Dus gaan we nog 1 keer fietsen. Mijn fietsschoenen zijn nog lang niet droog. Ach, die drogen wel tijdens het fietsen. We moeten de Col de la Schlucht nog van 1 kant beklimmen, dit blijkt ook de steilste kant te zijn. Van de Route de Cretes krijgen we maar geen genoeg. Dus die doen we ook nog een keer. Want we willen nu wel eens naar de top van de Hohneck fietsen om daar het uitzicht zonder mist te bekijken. Het is een heel steil weggetje dat naar de top loopt. Een soort van Stockeu. Toch halen we het zonder af te moeten stappen. Het uitzicht is geweldig.

op de Route des Cretes

Ook willen we de afdaling van le Markstein naar Kruth weleens zonder mist doen, want het leek een mooie rechte weg te zijn. Het blijkt toch heel bochtig en we halen niet de snelheid die we gedacht hadden te kunnen halen. De Col de Bramont gaat veel minder snel dan gister. De vermoeidheid na al die fietstochten begint ook wat te komen.

We beklimmen vanuit La Bresse de Col de Grosse Pierre en gaan via de Col de Haut de la Cote terug naar Xonrupt langs het mooie weggetje dat we de eerste dag gefietst hebben.

Afstand: 95 km